Mooie lentedag, mooie dingen

Hallo allemaal,

Op deze mooie zonovergoten lentedag heb ik zonnig nieuws:
Ik heb me ingeschreven voor de MBO-4 laborantenopleiding in Deventer. Ik ben vrijdag wezen kijken bij een theoriedag en het is me goed bevallen. Ik denk dat het een opleiding is die goed bij me past. Lekker op details letten en veel scheikundige dingen doen.

Vandaag ben ik bij het festival van Talent in Arnhem geweest. Dit is een dag voor en door hoogbegaafde mensen. Hier waren allemaal workshops en stands over hoogbegaafdheid. Ik heb hier veel over mezelf geleerd. Het schepte veel duidelijkheid waarom dingen bij mij anders gaan dan bij anderen. Ik heb iets geleerd over mijn manier van denken, ervaren en uiten. Het was een leerzame en boeiende dag.

Komende week weer lekker aan het werk bij ‘de Driekant. Het is wel lekker om de dinsdag en donderdag vrij te zijn. Even tot rust komen en tijd om andere dingen te doen.

Het is trouwens week van autisme. Op mijn facebook pagina post ik deze week elke dag een stukje over wat mijn leven met autisme voor mij betekend.
Hier onder het stukje van vandaag:
Eigenlijk lijkt mijn leven met autisme op een doolhof. Elke keer weer bedenken wat de beste route is. Vooruit of toch weer omkeren, linksaf of misschien toch maar rechts. Elke keer weer die afweging maken. Soms binnen de gebaande paden en wegen. Maar vaak ook daar buiten. Ik moet vaak afwijken van wat ‘normaal’ is, van plannen die ik had en wensen die anderen hebben. Afwijken is zo erg nog niet, maar als dat ook niet blijkt te helpen is het toch wel erg vervelend.
Ook moet ik vaak dingen proberen die eigenlijk niet werken. Ik moet ze proberen omdat anderen denken dat dat het beste voor mij is. Uiteindelijk kom ik er wel maar de route er naar toe is voor mij soms iets ingewikkelder dan voor een ander.

Groetjes Jorien

Advertenties

Jippie, ontslag in zicht!

Hallo allemaal,

Ik was op donderdag 6 maart gestopt met medicatie. Netjes in overleg met mijn behandelaren. Het ging namelijk al een paar maand goed, dus het was het proberen waard. Helaas, het ging niet goed. Dinsdag had ik een flinke dip. Mijn hoofd kan kennelijk toch niet zonder medicatie. Het was alsof er pudding in m’n hoofd zat. Nadenken ging heel sloom. Onderweg naar Karakter in Zwolle, leek het net alsof ik naar een film keek. Het leek net een droom (en dan wel een nachtmerrie). Ik raakte daardoor in paniek en het ging niet echt goed met me. Uiteindelijk komt het er op neer dat ik toch maar weer begonnen ben met medicatie. Nu gaat het weer goed en doet m’n medicatie zijn werk. Voorlopig zal ik niet meer afbouwen van mijn medicatie.

Maandag en vrijdag heb ik gewerkt bij de bakkerij. Ik leer er iedere dag weer wat nieuws. Ik heb vrijdag een gesprek gehad en we hebben besloten dat ik voorlopig 3 dagen in de week ga werken. De andere twee dagen zijn belangrijk voor mijn rust.

Afgelopen weekend ben ik naar Marle geweest (dat ligt aan de overkant bij Wijhe). Daar bevindt zich logeerboerderij ‘De Telbrink’. Ik ga daar één keer in de vier weken heen. Even lekker ergens anders zijn en leuke dingen doen. Ik heb daar dit weekend onderandere een lekkere pizza gemaakt, ligretto gespeeld en gepuzzeld. Die puzzel had een leuk resultaat (wat mist hier?):

Boycot

Boycot

Komende dinsdag ga ik met ontslag! Na 8 maand komt er een eind aan mijn behandeling. Ik ben blij, dankbaar en enorm verrast hoe veel het op heeft geleverd. Ik ben zo veranderd, ik heb zo ontzettend veel meegemaakt en geleerd. Ik heb veel mensen leren kennen, veel gesprekken gevoerd, veel therapieën gevolgd en gelukkig ook veel plezier gehad. Ik heb moeilijke momenten gehad, momenten waarop het allemaal even geen zin meer leek te hebben, waarop ik dacht: waarom ga ik nog naar die therapieën toe? Maar er waren gelukkig ook heel veel momenten waarop ik zag, mede door andere mensen die het mij vertelden, hoe goed het met me ging (en gaat). Ik ben iedereen die mij op wat voor een manier heeft geholpen, bemoedigd of gewoon even lol met me heeft gemaakt, heel dankbaar. Alle kaartjes die ik heb gehad, alle mailtjes, fb-berichtjes, reacties en alle gebeden: het heeft me op moeilijke momenten gesteund, opgevrolijkt en me kracht gegeven om vooruit te blijven kijken. Allemaal ontzettend bedankt!
(En de eventueel meelezende therapeuten: ook bedankt!)

Groetjes jorien

LET GO(D)

I feel good!!

De titel zegt het al: het gaat goed!!
En dat is echt zo.

Even een terugblik naar een jaar geleden.
5 maart 2013: spoedopname bij epilepsie instelling SEIN. Ik had teveel aanvallen op een dag. Het was niet meer te doen. Ik kon niet meer naar school. Ik ging 5 keer onderuit op één dag. Geen idee hoe lang ik daar moest blijven en of het over zou gaan. Uiteindelijk er maar 3 weken geweest, ze konden niks met me.

En nu. Het gaat zo ontzettend veel beter dan ik ooit had durven hopen. God is goed!
Ik heb vandaag mijn allerlaatste staf overleg gehad. Alle behandelaren bij elkaar,en mijn ouders en ik. We konden met z’n allen maar één hele belangrijke conclusie trekken: ik heb al mijn lange termijn doelen behaald! Ik heb antwoord gevonden op al mijn hulp vragen. Ik heb geen aanvallen meer, ik heb een zinvolle en leuke dagbesteding en durf zelfs weer plannen te maken voor school, ik durf weer heel veel dingen. En het allerbelangrijkste is: ik ben weer gelukkig. Ik kan mijzelf nu oprecht een gelukkig mens noemen, gezegend met een goed en mooi leven.

18 maart is mijn ontslagdatum. Dat is over anderhalve week. Ik ben niet zenuwachtig of bang voor de tijd die erna komt. Ik ben wel heel benieuwd, maar ook vol vertrouwen dat het goed gaat komen.

Het gaat goed op mijn werk bij bakkerij ‘De Driekant’. Ik heb het naar mijn zin daar. Ik ben heel blij dat ik daar mag werken. Het is niet heel erg ingericht op zorg, maar soms merk ik het wel. Er is verschil in niveau van mensen. En we krijgen yoga.. Ge-wel-dig.. Oké, het valt mee hoe erg het is, maar soms word ik er wel een beetje kriegel van ;).

Dit was het dan weer voor deze keer.
Dat ik nu zo’n über-positieve blog zou schrijven, had ik een jaar geleden echt niet kunnen/durven hopen.

Groetjes Jorien
impossible is not a word

Klimmen, ontslagdatum, medicatie en meer

Hallo allemaal,

Ik heb me weer even een tijdje stil gehouden, dat was in dit geval een goed teken. Het gaat namelijk nog steeds super goed! Ik doe weer ontzettend veel dingen en durf ook steeds meer. Gister ben ik naar Amsterdam geweest (een van mijn weinige keren dat ik in Amsterdam geweest ben), helemaal alleen met de trein. Daar ben ik wezen klimmen met mijn vader en een collega van hem.
IMG-20140219-00156

IMG-20140219-00153

Dinsdag ben ik naar het techniekmuseum in Hengelo geweest. Ik heb daar een wijze les geleerd..
IMG-20140220-WA000

Verder nog wat goed nieuws:

– 18 maart is mijn definitieve ontslagdatum. Na 8 maand en 1 dag komt er dan eindelijk een eind aan mijn behandeling daar. Het is raar maar ook wel fijn om te weten dat ik dan echt klaar ben. Natuurlijk ben ik nooit echt klaar met leren enz. maar wel klaar bij Karakter.
– Ik mag de komende twee weken halveren met medicatie en over 2 weken mag ik ook echt stoppen. Ik hoop dat dat goed gaat. Het is het proberen waard.

Groetjes Jorien

Driekant en meer..

Hallo allemaal,

Maandagochtend ben ik wezen kijken en meelopen bij de laborant opleiding in Deventer. Dat was heel leuk en boeiend. Ik ga nu alleen nog een dagje ‘theorie’ meelopen (maandag was het praktijkdag) en als dat bevalt is dit waarschijnlijk de moeite waard om te proberen na de zomer.

Vandaag mijn eerste officiële dag bij bakkerij ‘de Driekant’ in Zutphen. Ik heb daar van alles gedaan. Veel voorbereidend werk zoals dingen op bakplaten leggen, maar ook dingen afwegen en kneden. Heel afwisselend. Ik ben vandaag alleen ’s ochtends geweest, komende vrijdag ga ik alleen ’s middags en dan zal ik vooral veel moeten schoonmaken, wat ook erg nuttig is ;).
De komende 6 weken ga ik opbouwen met werken bij de Driekant, naar uiteindelijk 3,5 dagen. Tegelijkertijd ga ik afbouwen bij Karakter in Zwolle. Mijn ontslagdatum zal dus ook over ongeveer 6 weken zijn. Dan komt er dus na 8 maanden behandeling een eind aan. Dat wordt ook wel een keer tijd. Nu ga ik namelijk alleen nog voor de vorm (zodat ik dan iets te doen heb) naar Zwolle.

Het is fijn dat het zo ontzettend goed gaat. Ik heb weer heel veel zin in alles en dat is leuk om te merken bij mezelf.

Groetjes Jorien

Jippie!

Jaja, de titel is heel positief. En dat is het ook.

Ik heb alweer zoveel dingen gedaan! Ik ben allereerst (alweer anderhalve week geleden) naar een open dag van MBO laborant geweest. Dat was echt heel leuk! Het is een serieuze overweging om dat na de zomer te gaan doen.

Maandag (ook al weer en week geleden) ben ik bij beschermd wonen wezen kijken. Op de positieve manier bekeken is daar de conclusie van: het gaat (te) goed met mij. Voorlopig blijf ik mooi thuis wonen.

Donderdag had ik deel 1 van een test waarin onder andere mijn IQ opnieuw gemeten wordt. Dit is belangrijk om zo een beter beeld te krijgen van mijzelf, van mijn sterke en minder sterke kanten. Best vermoeiend zo’n test maar sommige onderdelen zijn ook wel leuk om te doen.

En vandaag: ik heb een proefdag meegedraaid bij bakkerij ‘de Driekant’. Dat was zo leuk! Ik heb het echt heel erg naar mijn zin gehad en heel veel nuttige dingen gedaan. Vrijdag heb ik een gesprek daar om te kijken wanneer ik echt ga beginnen daar.

Kortom: het gaat gewoon hartstikke goed!

Toekomst

Het is 2014, een jaar waarin ik veel te hopen heb, veel nieuwe dingen ga doen maar vooral gelukkig hoop te zijn.

Ik ben nu inmiddels al weer 2 maand op de dagbehandeling. De groep is kleiner geworden, waar ik kwam in een groep met negen jongeren zijn het er nu nog maar zeven, waarvan er binnenkort ook nog twee met ontslag gaan. Dat komt uit op een totaal van vijf meisjes en geen jongens. Een heel groot verschil met de groep waar ik hiervoor zat, als enige meisje. Maar goed, het zal wel goed komen ;).

Vandaag alweer mijn vierde ‘grote overleg’ gehad. Alle behandelaren etc. weer om de tafel. En de uitkomst was ontzettend positief. Ik schijn enorme stappen gemaakt te hebben in het half jaar dat ik bij Karakter ben. (Oké, dat is ook wel zo.) Ik heb veel meer bereikt dan ‘men’ verwacht had. Trouwens ook meer dan ik zelf verwacht had. Voor ik opgenomen werd vroegen mensen weleens: ‘Denk je dat je aanvalsvrij dr uit komt?’, mijn antwoord was ‘nee’. En nu, ik heb al ontzettend lang niet meer een aanval gehad. Dus toch.
Voorlopig ga ik nog niet met ontslag maar heb ik wel meer vrijheden. Ik ben niet meer verplicht om alle dagen naar Zwolle te komen, als ik ook ergens anders iets ‘beters’ te doen heb.
Dat ik nog niet met ontslag ga heeft ook te maken met een puur praktische reden. Ik ga als vervolg waarschijnlijk naar een zorgboerderij maar wil ook graag naar een soort ‘zorgbakkerij’, de driekant in Zutphen. Een heel gedoe met het fenomeen ‘Zorg in natura’ zorgt er voor dat ik daar nog niet kan starten en dus voorlopig niet af kan bouwen van de dagbehandeling en op kan bouwen daar naar toe.
En ach, het is ook best leuk en prima op de dagbehandeling. Aardige groepsgenoten en leuke leiding maken dat het nog wel uit te houden is.
Ik heb nu trouwens nog steeds twee therapieën, namelijk ‘mindfulness’ (soort zweverig iets waarbij je leert om rustig te worden/blijven) en PMT, wat een soort therapie met sport en spel is.

Vrijdag ga ik ‘voor de lol’ kijken bij mbo opleiding laborant. Gewoon om eens te kijken of dat heel misschien wat is. Ik ben allang blij dat ik weer aan school kan/durf/wil denken. Ik ben benieuwd.

Maandag ga ik kijken in Eerbeek bij Riwis. Dat is een woning voor beschermd wonen. Volgende week weet ik daar meer over, hoop ik, dus dan vertel ik er meer over.

Een heel verhaal, maar dit was het voor deze keer weer.

Groetjes Jorien